خبرورزشی‌گردی| من با نفوذ سرمربی نشدم/ خودم گفتم  پرسپولیس را به علی دایی بدهید اما قبول نکردند - پارس فوتبال

بعد از این‌که حمید استیلی به عنوان سرمربی پرسپولیس دریازدهمین دوره رقابت‌های لیگ برتر انتخاب شد، محمد مایلی‌کهن نیز در لباس مدیر فنی کنار او قرار گرفت اما عمر حضورش در این سمت حتی به دو ماه هم نرسید.

مایلی‌کهن طی مصاحبه‌ای که ۲۹ مرداد ۱۳۹۰ منتشر کردیم، با صراحت از پایان دوران مدیریت فنی خود صحبت کرد و حرف‌های دیگری هم زد:از هواداران پرسپولیس و همچنین آقای حبیب کاشانی، مدیر باشگاه تشکر می‌کنم که در این مدت بنده را تحمل کردند اما دیگر مدیر فنی پرسپولیس نیستم.احساس می‌کنم حضورم در این باشگاه مزاحمت ایجاد می‌کند به همین خاطر دیگر در پرسپولیس فعالیتی نخواهم کرد و مزاحم این تیم نمی‌شوم. جدایی من از جمع سرخ‌پوشان دلایل زیادی دارد که به اصول خودم مرتبط می‌شود.اگر احساس کنم در جایی مفید نیستم، هیچ پستی را اشغال نمی‌کنم و به همین خاطر کنار می‌روم تا نفر بعدی قبول مسئولیت کند. پرسپولیس‌را بیشتر از خودم دوست دارم و لذا با کناره‌گیری از این مجموعه، به مزاحمت‌های خودم پایان می‌دهم.

توضیح خبرورزشی: یکی از مهمترین دلایل قطع همکاری مایلی‌کهن با پرسپولیس در آن مقطع، اختلاف او با حمید استیلی بر سر انتخاب بدنساز جدید بود. در حالیک ه استیلی به عنوان سرمربی تیم با سرادان گمالوویچ به عنوان مربی و بدنساز توافق کرده بود، مایلی‌کهن اصرار داشت علی صالح‌نیا این پست را احراز کند و وقتی سرمربی وقت پرسپولیس زیر بار نرفت، اختلافات بالا گرفت.

بیشتر بخوانید: مایلی‌کهن: ناصر حجازی هم ریش می‌گذاشت تا سرمربی تیم ملی شود! / مگر وقتی دایی عذرخواهی کرد، من او را نبخشیدم؟

رابطه محمد دادکان با علی دایی همواره گرم بوده و دو طرف با احترام خاصی از یکدیگر یاد می‌کنند اما ۱۲ سال قبل اتفاقاتی رخ داد که دایی جواب رئیس اسبق فدراسیون فوتبال را داد.

شهریار که تابستان سال ۹۳ هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت، در ۲۳ مرداد سال ۱۳۹۳ مصاحبه‌ای عجیب و غریب انجام داد و به محمد دادکان هم تاخت:الهی شکر که یک قرارداد کاملا شفاف با پرسپولیس دارم و همان قرارداد را هم خود آقایان در دوره رویانیان ثبت کردند. شاید من هم باید مثل برخی افراد جداگانه پول می‌گرفتم و طور دیگری قرارداد می‌بستم تا باب میل دوستان باشد. آقای رویانیان! من به زور سرمربی پرسپولیس نشدم بلکه با اصرار شما راه‌آهن را رها کردم و به این تیم برگشتم.طبق صورتجلسه، در سال ۹۲ و پس از پایان لیگ سیزدهم ۷۴۴میلیون تومان دریافتی داشته‌ام و هنوز تسویه حساب کامل نکرده‌ام حالا اگر دوستم فراموشکار شده و می‌گوید علی دایی همه مطالبات خود را دریافت کرده، این دیگر مشکل من نیست (در آن زمان قیمت دلار زیر ۳۶۰۰ تومان بود)باور کنید برایم کاری نداشت که یک میلیارد تومان زیرمیزی بگیرم و مالیاتش را هم ندهم اما دنبال این کارها و مظلوم‌نمایی نیستم.همیشه برای محمد دادکان احترام قائل هستم و دوست ندارم پاسخ ایشان را بدهم اما چرا آقای دادکان با پول‌هایی که دنیزلی و مانوئل ژوزه از پرسپولیس گرفتند و چند برابر دستمزد علی دایی هم بود، مشکلی نداشت اما حالا برای مربیان و بازیکنان داخلی نرخ تعیین کرده و گفته است چند سال درب فوتبال را ببندیم! آقای دادکان با مبالغ پرداختی به سرمربیان خارجی پرسپولیس مشکل نداشت چون مانند الان وارد دعوا با وزرای وقت ورزش نشده بود.امیدوارم جناب دادکان به این نکته توجه داشته باشد که فوتبال در همه جای دنیا قیمت بالایی دارد. در دوره مدیریت خود شما قراردادهای ۲۰۰میلیونی بسته می‌شد که در تناسب با نرخ تورم آن زمان رقم بالایی بود (محمد دادکان سال ۸۵ از فدراسیون فوتبال رفت و در آن مقطع قیمت دلار زیر هزار تومان بود).آقای دادکان! آیا خود شما وقتی رئیس فدراسیون فوتبال بودید، توانستید حق پخش را از صداوسیما بگیرید؟ اگر من وارد دعوا با برخی افرادی که شما با آن‌ها مشکل دارید می‌شدم امروز رقم قراردادم متناسب و مطلوب بود؟ از شما که پیشکسوت این فوتبال هستید و شخصیت علمی بالایی دارید بعید است این‌گونه فوتبال را زیر سوال ببرید.

بیشتر بخوانید: در پرسپولیس کارد را به استخوانم رسانده‌اند/ آقای سرمربی! اگر جرات داری بگو چرا من را از لیست خط زدی؟

برترین‌ها : هفته گذشته تصاویری از یک هوادار زن استقلالی منتشر شد که پس از پایان بازی تیمش، در اقدامی ارزشمند مشغول جمع‌آوری زباله‌های باقی‌مانده در ورزشگاه شد؛ حرکتی که مورد توجه کاربران فضای مجازی قرار گرفت.

حالا پس از دیدار پرسپولیس و استقلال خوزستان، تصاویری مشابه از هواداران پرسپولیس منتشر شده که آنها نیز پس از پایان مسابقه، به جمع‌آوری زباله‌های روی سکوها و اطراف محل حضور هواداران مشغول شده‌اند.

این اتفاق یادآور فرهنگ زیبای هواداران فوتبال ژاپن است؛ جایی که تماشاگران پس از پایان مسابقات، خودشان برای تمیز کردن ورزشگاه اقدام می‌کنند. حالا به نظر می‌رسد این رفتار ارزشمند کم‌کم در میان هواداران فوتبال ایران نیز در حال جا افتادن است و هواداران دو تیم پرطرفدار پایتخت، فارغ از رنگ‌های باشگاهی، در حال تکرار این حرکت فرهنگی هستند.

شاید همین رفتارهای ساده، شروع یک تغییر بزرگ در فرهنگ هواداری فوتبال ایران باشد.